خورشيد تابان من

خواهی دستانت را به من بسپاری؟

احمد فلاحيان — Sat, 05 May 2007 15:36:00 GMT

خواهی دستانت را به من بسپاری؟

نمی خواهی میزبان دلتنگی هایم باشی؟

نمی خواهی حلقه یاس های سپید را به گردنم بیاویزی؟
نمی خواهی شبنم های اشتیاق را به چشمانم هدیه دهی؟

نمی خواهی گونه هایم را به شفافیت شرم بیامیزی؟

نمی خواهی دوباره به معصومیت نگاهم سوگند بخوری؟

نمی خواهی زمزمه کنی:به عظمت اشکی که در دیده ات می درخشد

به عظمت سکوتی که در زندگی ات جاری است

و به عظمت تمام دلشکستگی های بی صدایت

همیشه کنارت خواهم ماند؟نمی خواهی....

(بدون عنوان)

احمد فلاحيان — Thu, 10 Aug 2006 14:54:00 GMT

برای هیچکس

توکه باور می کنی ...

هیچ کس باورنکند توکه باور می کنی

هیچ کس نشنود توکه می شنوی

هیچ کس نفهمد تو که می فهمی

هیچ کس نبیند تو که می بینی

هیچ کس نشناسد تو که می شناسی

هیچ کس نپذیرد توکه می پذیری

هیچ کس نخواهد توکه می خواهی

هیچ کس نتواند تو که می توانی

هیچ کس نباشد تو که هستی

هیچ کس نبخشد توکه می بخشی

هیچ کس یادش نباشد توکه یادت هست

هیچ کس حواسش نباشد توکه حواست هست

هیچ کس صبر نکند تو که صبر می کنی

هیچ کس پنهان نکند تو که پنهان می کنی

هیچ کس نماند توکه می مانی

هیچ کس دوست نداشته باشد تو که دوست داری

هیچ کس مهربان نباشد توکه هستی

هیچ کس که تو نمی شود.

يکی داشت،يکی نداشت !

احمد فلاحيان — Sun, 07 May 2006 17:13:00 GMT

يکی داشت،يکی نداشت

اونيکه داشت تو بودی،اونيکه تو رو نداشت من بودم

يکی خواست ،يکی نخواست !

اونيکه خواست تو بودی و اونيکه بی تو بودن را نخواست من بودم.....

يکی بود پس کی نبود......يکی بود و يکی نبود

اونيکه بود تو بودی اونيکه نبود من بودم

يکی آورد يکی نياورد !

اونيکه آورد تو بودی ،اونيکه جز تو به هيچ کس ايمان نياورد من بودم.

يکی برد ، يکی باخت!ا

اونيکه برد تو بودی، اونيکه دل به تو باخت من بودم

خدا

احمد فلاحيان — Wed, 30 Nov 2005 15:06:00 GMT

خدا

روزي از روزها زودتر از خواب بيدارشدم زيبايي آفرينش خداوند خارج از دايره توصيف بود

داشتم خدا را ستايش می كردم ناگهان حضور خداوندم را در قلبم احساس كردم

از من سوال كرد

آيا دوستم داري

جواب دادم بلی

اگر نقض عضوداشتي باز هم دلباخته ام بودی

مبهوت شدم نگاهي به دست واعضاي بدنم انداختم و گفتم در آن حال وضعيت دشواري داشتم اما

باز هم دلباخته ات بودم

اگر نابينا بودي باز مخلوقات مرا ستايش می كردی

تصورش برايم مشكل است اما باز دلباخته ات بودم

اگر ناشنوا بودى باز به كلامم گوش می دادی

بسيار دشوار بود اما به كلامت گوش می دادم

اگرلال بودي ذكر مرا می گفتی

به سختي گفتم بله

آيا مرا دوست داری

در كمال اراده واعتقاد گفتم بله

بس چرا گناه می كنی

انسانم و بري از اشتباه نيستم

هنگام آسايش از من دوري وهنگام مشكلات به سراغم می آيی

جوابي جز اشك نداشتم

تنها درخلوت مرا می ستايي وخودخواهانه از من حاجت می خواهی

تنها جوابم سيل اشكي بود كه صورتم را مخفي كره بود

در موقع گرفتاري به سراغ ديگران می روی و در موقع عبادت بهانه تراشي می كني جوابی نداشتم

با شما صحبت كردم شما مردم جواب نداديد و نيازهايتان را شنيدم وبه آنها جواب دادم توان جواب نداشتم

زندگي بزرگترين موهبت من به شماست آن را تباه نكنید

بار الها مرا ببخش

من رحمانم وبندهايم را می بخشم

تا كنون اين سان جانكاه گريه نكرده بودم

خدايا مرا دوست داری

به آن ميزان كه خارج از ادراك توست تو را دوست دارم

و آنجا بود كه خدا را با تمام وجود ستايش کردم

عشق

احمد فلاحيان — Sun, 15 May 2005 14:16:00 GMT

من / عشق

پاك يعني

سرزمين لحظه

يعني بيداد

عشق من

باختن عشق

جان يعني

زندگي ليلي و

قمار مجنون

در عشق يعني ... شدن

ساختن عشق

دل يعني

كلبه وامق و

يعني عذرا

عشق شدن

من عشق

فرداي يعني

كودك مسجد

يعني الاقصي

عشق / من

عشق آميختن افروختن

يعني به هم عشق سوختن

چشمهاي يكجا يعني كردن

پر ز و غم دردهاي گريه

خون/ درد بيشمار

عشق من

يعني الاسرار

كلبه مخزن

اسرار يعني

(بدون عنوان)

احمد فلاحيان — Wed, 06 Apr 2005 08:42:00 GMT

کاش

نقاش چیره دستی بودم وچهره تورابرصفحه ای مرتسم میکرد م

کاش

نوازنده أی بود م ودرمیان لرزشهای سیم

دلربائیهای تورا مجسم می نمود م

کاش

شاعری بودم وقسمتی از احساسات خود را بصورت شعر

برایت می سرودم

کاش

گل کوچکی بودم وبا عطر خود روحت رامعطر میساختم

کاش

آب زلالی بودم وبرای همیشه پاهای کوچکت رامی شستم

کاش

باردیگر از دهانت آوای مهر ومحبت می شندیم

آه………

که عمر زندگی ما چه کوتاه وهستی ما چه زودگذر است

وماهمچنان ساکت وآرام دل درکف تقدیر گذارده

وبی خبروغافل از همه چیز بسوی فنا پیش می رویم

زندگی ماچون گل زیباولطیفی که دربهار طبیعت شکفته میشود

آغاز میگردد

اماخیلی زودتر

ازعمر یک گل

دوران آن به پایان میرسد

أی کاش ما می دانستیم ومی توانستیم ازاین دوران

کوتاه وزودگذرعمر بسعادت جاودانی برسیم

زندگی وهستی ما چون برق آسمانی

ظاهر شده

وبرای لحظه کوتاهی چشمان راخیره کرده

وسپس برای همیشه

مارا در تاریکی ابدی

وظلمت جاودانی باقی میگذارد

پــــــــــــــس بیــــــــــــــــــــــا

تا دست دردست هم نهیم

وعشق شیرین راتجدید کنیم

وبا خوشیختی زندگی نمائیم

وبادلی پرامید بدنبال حقیقتی که زندگی را لذ ت بخش

ودل انگیز می گرداند برویم

وبرای همیشه

از نشئه خوشبختی سرمست وراضی باقی بمانیم

روزهای عمر ما چون کاروان آرام وبی خبری به جلومیراند

وعده گاه عشق

احمد فلاحيان — Wed, 23 Feb 2005 15:17:00 GMT

قبل از اينكه قلمم رابرامواج صفحه دگرگون سازم جادارد ازكليـــــــه دوستان عزيزم

كه با نظرات خودبه نوعي باعث دلگرمی من شده اند تشكر

كنم واز خدواند متعال برای تك تك شما آرزوی موفقيت وشادابـــــــــی راخواستارم

بانام او……… !!!

گفتي آنجا كه هيچ گاه غروب نمي كند ؛

آنجا كه درروزهاي بي انتهاي آسمان آبي رنگش

بادشتهاي تيره سر بهم آورده اند

از آنجا كه اگر بيايي توراخواهم

بوسيد

روزگاري دراز بگذشت

افسوس كه هيچ گاه به وعده گاه عشق تورانبردم

ودرماوراي روياهاي خويش رابي شب تيره نديدم

هرشامگاهي بااندوهي بسيارغروب خورشيد رانگريستم

درشبهاي تنهايي

مهتاب رابسي غم انگيز ديدم

ودروادي عشق افقي نيافتم

تالحظه أي آرام گيرم

شايد توبيايي

آفتاب كوتاه عمرغروب كرد

وشامگاه جواني دريغاكه بي تو بسي تلخ گذشت

زيرادردوريت اشك ندامت فشانده ام

افسوس كه به اميدي موهوم دلخوشي داشتم

جوانيم رادرجستجوي حقيقت عشق به سرگرداني به سر بردم

ولي……ولي……

ميخواهم بارديگر تورادرآغوش خود ببينم

وازلبانت بوسه أي آرام برگيرم

وآنگاه از توبپرسم

توبه وعده گاه عشق آمده بودي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

همدردی

احمد فلاحيان — Sat, 12 Feb 2005 07:43:00 GMT

(( همدردی ))

امشب زماني كه به بسترگرمت ميخرابی

وآنگاه كه دررامي بندي

وقفل مي كني

به كساني بينديش كه در تاريكي وسرما به بسر مي برند

زيرا محبت ومهرباني تاآن حد وجود ندارد كه همگان رادربرگيرد

دوست من همدردي تنها چيزي است كه به آن محتاجيم

وهمدردي است آنچه كه نيازمنديم

همدردي دوست من

هم اكنون نيمي از جهان چهره ديگري دارند

ونيمي ديگر مالك تمام نعمتها هستند

نيم اول فقط تما شا مي كنند

وبه آرامي از گرسنگي مي ميرند

زيرا محبت ومهرباني آنسان وجود ندارد كه همگان را دربرگيرد

پس دوست من همدردي است آنچه كه نياز داريم

همدردي دوست من

همدردي

من درد تورازدست آسان ندهــم

دل برنكنم زدوست تا جان ندهم

ازدوست به يادگــــاردردي دارم

كان دردبه صد هزاردرمـان ندهم

تقديم به تمام دوستان گلم

شکوه يک عشق

احمد فلاحيان — Wed, 02 Feb 2005 07:08:00 GMT

تموم قصه های من قصه توست ؛اگه غمگينه اون ازغصه های توست

الهی من فدای تو ....... بگو من چيکار کنم برای تو

عظمت وشکوه يک عشق

ازكجا آغاز كنم بيان قصه أي راكه گوياي عظمت و شكوه يك عشق با شد ؟

قصه شيرين كه ازدريا كهنسال تراست.

حقيقتي ساده ازعشقي كه او برايم به ارمغان مي آورد.

ازكجا آغاز كنم ؟

واو همانند باراني تابستاني كه زمين رابه سطحي درخشان مبدل ميسازد

به دنيای من راه پيدا كرد وزند گيم رادرخشان ساخت

او به د نياي خا لي من مفهوم بخشيد

او قلب مرا لبريز ميكند

او دل مرا با احساس خاصي لبريز مي كند

با آواي فرشتگان وتخيلات نالوده

او روح مرا از عشقي والا وبيكران سر شار مي سازد

همانگونه كه هر كجا بروم تنها نخواهم بود

با وجود او چه كسي مي تواند تنها باشد؟

راستي اين عشق تا چه هنگام دوام خواهد داشت ؟

آيا مي توان عمر عشق را با مبناي روز وساعت سنجيد ؟

اكنون جوابي ندارم اما همينفدر قادرم بگويم كه به او نياز دارم

او قلب مرا لبريز مي كند.

وداع

احمد فلاحيان — Tue, 25 Jan 2005 08:56:00 GMT

سرگذشت شب هجران تو گفتم باشمـــع

آنقدر سوخت که از گفته پشيمـــانم کرد

((((( وداع ))))

بارها عاشق شدم خيال ميكردم همه چيز آن راميدانم

ولي تو ،

ولي تو

با

رفتارت نشان دادي كه من دراشتباهم

در يك شب

درزيرنورماه براي اولين بار گفتم كه دوستت دارم

تو كلماتي

عا شقانه نثارم كردي كلماتی كه هرگز فراموش نخواهم كرد.

دريك شب

درزيرانوار سيمگون نور ماه

توقصه وداع سر كردی

بالبخندی تلخ ازمن جدا شدی

لبخند تلخي كه تاابد به يادم خواهد ماند

امشب ماه

در چشمان من درخشيدن آغاز كرده است ماه مي درخشد اماتو

در کنار من نيستی

شايد هم اكنون آن كلمات عاشقانه

رادر گوش ديگری زمزمه ميکنی

در يك شب مهتابي تمام دنيا بازيبايهايش

در دستهاي من بود اما حالا ؛حالا

دنيا برايم ارزشي ندارد هيچ ارزشي ندارد

چون تو

عشق توراازدست داده ام

به انتظار تو ماندن بيهوده است

من مي دانم ؛می دانم كه هرگز نخواهي آمد

بله ؛ بله اين راميدانم اين را خوب مي دانم

حالا براي من تنها يك اتفاق

بجا ميماند واين تنها خاطره ايست كه از تو برايم باقي مي ماند

عشق تو چند لحظه ای بيش گرمي نداشت

آنگاه بهسردی گراييد

از اين پس هرگز در انديشه عاشق شدن نخواهم بود

براي اينكه دلباخته كسی نشوم حتي از عشق هم فاصله خواهم گرفت

قلبم را به آسانی در اختيارت گذاشتم

غرورم را به سادگي زير پا گذاشتم

ولي آن زمان كه تو دلباخته ديگري شدی

پيمان شکستی تمام درونم از دست رفت

از اين پس حتي در انديشه عاشق شدن

نخواهم بود نه،نه،براي اينكه دلباخته كسي نشوم حتي از عشق هم فاصله

خواهم گرفت بله حتی ازعشق هم فاصله خواهم گرفت